Φιλέτα κοτόπουλο γεμιστά με φέτα

4 φιλέτα στήθος Κοτόπουλα Ανέζας Άρτας
400 γραμμ. σπανάκι
1 πράσο ψιλοκομμένο
2 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα
200 γραμμ. φέτα «Κρυστάλλι»
1 κ.σ. ελαιόλαδο
Αλάτι και πιπέρι
Φιλέτα κοτόπουλο γεμιστά με φέτα



Αρχίζουμε με τη γέμιση: Ζεματίζουμε το σπανάκι, τσιγαρίζουμε σε ένα τηγάνι το πράσο και τα κρεμμυδάκια και σε ένα μπολ τα αναμειγνύουμε με τη χοντροτριμμένη (στον τρίφτη του κρεμμυδιού ή με το πιρούνι) φέτα. Συνεχίζουμε με τα φιλέτα: Τα ανοίγουμε όσο καλύτερα και λεπτότερα μπορούμε, έτσι ώστε να μπορούμε να κλείσουμε μέσα τους τη γέμιση. Βάζουμε λίγη γέμιση και την κλείνουμε ρολάροντας το φιλέτο. Δένουμε με σπάγκο μαγειρικής. Κάνουμε το ίδιο με όλα τα φιλέτα. Τα βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι ή σε γκριλιέρα χωρίς λάδι και τα γυρίζουμε για 10 λεπτά σε δυνατή φωτιά για να πάρουν παντού χρώμα. Τα σβήνουμε, αν θέλουμε, με λίγο κρασί. Προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό και τα αφήνουμε να βράσουν για μισή ώρα. Κόβουμε στα δύο μόλις κρυώσουν. Μια υγιεινή ιδέα είναι να τα σερβίρουμε με σοταρισμένα λαχανικά. Καλή επιτυχία!

 

Η φέτα και οι αρχαίοι ΈλληνεςΚαταγραφές για παρασκευή και κατανάλωση τυριού στην αρχαία Ελλάδα υπάρχουν πάρα πολλές, από τον Αριστοτέλη, τον Πυθαγόρα και πολλούς αρχαίους κωμωδιογράφους. Ηταν δε γνωστό τουλάχιστον από την εποχή του Ομήρου. Το τυρί που παρασκεύαζε ο Κύκλωπας Πολύφημος και περιγράφει τον 8ο π.Χ. αιώνα ο Όμηρος στην «Οδύσσειά» του, θεωρείται ο πρόγονος της φέτας: «Φτάσαμε αμέσως στη σπηλιά μα αυτός δεν ήταν μέσα μόνο τα παχιά του πρόβατα βοσκούσε στο λιβάδι. Τα πλεχτά καλάθια ήταν γεμάτα από τυριά, τα δε μαντριά ήταν γεμάτα από αρνιά και κατσίκια και ήταν από τυρόγαλο γεμάτα όλα τα αγγεία του, σκάφες, καρδάρες που άρμεγε μέσα σε αυτά το γάλα και το μισό όταν έπηξε το άσπρο, χιονάτο γάλα το άνοιξε και το έβαλε μέσα στα πλεχτά καλάθια και στις καρδάρες φύλαξε το άλλο μισό να πίνει. Γιατί καλό κριάρι μου στερνό από τη μάντρα βγαίνεις; 'Aλλη φορά δεν έμενες από το κοπάδι πίσω. Μόνο πρώτο πάντα πήγαινες με δρασκελιές μεγάλες στις φλωρασιές τα τρυφερά βλαστάρια να βοσκήσεις». Ο μύθος λέει ότι ο Κύκλωπας Πολύφημος ήταν ο πρώτος παρασκευαστής τυριού. Μεταφέροντας το γάλα που συνέλεγε από τα πρόβατά του, μέσα σε ασκούς από στομάχια ζώων, διαπίστωσε με μεγάλη του έκπληξη κάποια μέρα ότι το γάλα είχε πήξει και είχε πάρει μια στερεά, εύγευστη και διατηρήσιμη μορφή. Στο Μουσείο των Δελφών φυλάσσεται ένα αγαλματίδιο του 6ου π.Χ. αιώνα που αναπαριστά την έξοδο του Οδυσσέα κρεμασμένου κάτω από το αγαπημένο κριάρι του Κύκλωπα.

Ύστερα από 8.000 χρόνια ο τρόπος παραγωγής της φέτας παραμένει ο ίδιος, διαφέροντας μόνο σε τομείς όπως η αυτοματοποίηση και η συσκευασία. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν «τυρί» το προϊόν που προερχόταν από την πήξη του γάλακτος. Η ονομασία «φέτα» χρονολογείται από τον 17ο αιώνα και πιθανόν αναφέρεται στην πρακτική κοπής του τυριού σε φέτες για να εισαχθεί στα βαρέλια. Η ονομασία «φέτα» επικράτησε οριστικά τον 19ο αιώνα και χαρακτηρίζει ένα τυρί που παρασκευάζεται επί αιώνες με την ίδια σε γενικές γραμμές τεχνική και του οποίου η καταγωγή χάνεται βαθιά στον χρόνο.

Πηγή: www.fetamania.gr